Nov 01

double bass   อีกครั้งหนึ่ง

 เบสเสียงอ้วนๆ  ค่อยๆเหยาะย่างมา

เป็นใครอื่นไม่ได้  นอกจาก พี่หมู กฤษณะ  อุทัย

ผมชอบทั้งเนื้อเสียง และวิถีชีวิต my brother pig

ดับเบิ่ลเบสคู่ชีพ  ผมเห็นมาเกิน 10 ปี

เห็นแบบเลียบๆเคียงๆ  และเห็นด้วยเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยบ้าง บางครั้ง

งานอัลบั้มนี้ — มีดับเบิลเบสโดยฝีมือพี่หมูอยู่ 2 เพลง

ทะเลจันทร์ กับ มอเตอร์ไซค์ของพ่อ

มันทำให้มอเตอร์ไซค์ของพ่อดูดีขึ้นทันตาเห็น

ขอบคุณพี่หมูจริงๆ  ตอนนี้ยังเล่นอยู่ที่ร้านบ้านไร่ยามเย็น ทุกค่ำคืน

ริมฝั่งแม่น้ำปิง  ดับเบิ่ลเบสกังวานอยู่ที่นั่น

  

Nov 01

ใครฟังก็นึกออกเลย..

หมู่บ้านที่ตื่นด้วยการงานกรีดยาง   มีรูปทรงชีวิตที่คล้ายๆกัน

ตื่นตอนดึก  นอนหลับกลางวัน  นอนแต่หัวค่ำ

งานกรีดยางหรือตัดยาง  เป็นงานที่เหนื่อยหนัก

พ่อหนักเหนื่อยมาทั้งชีวิต  ด้วยงานกรีดยาง

รถเครื่อง หรือมอเตอร์ไซค์เป็นยานพาหนะสำคัญ

เสียงรถเครื่องใคร  แล่นผ่านเวลาไหน  แทบจำกันได้หมด

ยิ่งมอเตอร์ไซค์พ่อ  ไม่มีใครไม่คุ้นเคย

เขียนให้รถเครื่องพ่อจริงๆ  ไม่มีไฟแม้แต่ดวงเดียว

วิ่งไปสวนยางเท่านั้น

สู่ที่หมายทุกวัน

ชัดเจนเหมือนหนทางของพ่อ

เขียนไว้รำลึกถึงพ่อหลายๆคน  อยู่กับการงานบนอานมอเตอร์ไซค์

ผมเขียนเพลงนี้  ลึกๆผมเศร้าอย่างยากจะบอก  จริงๆครับ

ผมเขียนเก็บไว้นานมาก  นอนอยู่ในแฟ้มนานมาก  ไม่ได้เอามาเล่นเลย

จนกระทั่งถึงห้องบันทึกเสียง 

ตั้งแต่วันแต่งเพลงเสร็จ ถึงวันบันทึกเสียง  อายุเพลงน่าจะราว 5-6 ปีครับ

Nov 01

หาดใหญ่   ลองเสาะหาบางร้านที่ขายงานอันเดอร์กราวด์ครับ

กรุงเทพ    ร้านหนังสือเดินทาง  ร้านเจได  ร้านกาแฟในสนพ.สวนเงินมีมา

ขอนแก่น   ร้านชีวาทิพย์ สปา  ริมบึงแก่นนคร

             และ ร้านหอมกรุ่น  ใกล้สถานีรถไฟขอนแก่น

มหาสารคาม  ต่อเบิ้ม  0870550980 

สุรินทร์       ลองดูที่สนง.เด็กรักป่า  (หน่อยกับจืด 0831292825)

ภูเก็ต         ร้าน(หนัง)๒๕๒๑  61 ถ.ถลาง

เชียงใหม่     ร้านเล่า ถ.นิมมานเหมินทร์ , ร้านทิพเนตร ถ.ทิพเนตร  ,

               ร้านสุดสะแนน  ถ.ห้วยแก้ว เยื้องกาดสวนแก้ว

หรือจะต่อตรงเชิญนะครับ

1. 081-9803869

2. nonfiction777@hotmail.com

3. suvichanon07@yahoo.com

4. www.non.banleng.com

5. ตู้ปณ. 151 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

    อ.เมือง   จ.เชียงใหม่  50202

ขอบคุณมากครับ 

Oct 31

กีตาร์โซโลบาดใจ

ดึกแล้ว  มือโซโลยังทำงาน

รังสรรค์  ราศี-ดิบ   บรรจงเติมเสียง

ผมได้ยินน้ำเสียงครั้งแรก  ดังแว่วผ่าน

สำเนียงที่ผมอยากได้ยิน  อยู่ที่นี่เอง   ไม่เปลี่ยนใจเป็นอื่น

ขอน้ำเสียงโซโลเช่นนี้  ประโยคยาว  น้ำเสียงยาว 

กระชากใจ

ขอบคุณอีกครั้ง  รังสรรค์  ราศี-ดิบ  ร่วมบรรเลง นอกเหนืองานโปรดิวเซอร์

Oct 30

piano  เสียงคร่ำครวญของรุ้งในสายฝน แดดออก

มือเปียโน  เยี่ยงบุรุษจอมยุทธนิรนาม  

ผมกับโปรดิวเซอร์ลุ้นรอกันเป็นเดือน  รอการออกแบบเสียงในเพลง กุหลาบ

พี่บอย  เรียกกันติดปากในนามนั้น

จังหวะโอกาสที่ผมเข้าไปคุ้นเคยพูดคุยด้วยน้อยมาก  เหมือนรุ้งงามปรากฏตัวชั่วฝนตกแดดออก

แล้วหายวับเข้ากลีบเมฆ

เมฆของฝน

ปละพรมน้ำเสียงลงมาเป็นสายฝนหยาด  หยาดพิรุณในแสงส่องหล้าฟ้าดิน

หากจะปรากฏตัวกระทาชาย  เดินซอมซ่ออยู่เบื้องหน้าแสงรุ้งนั้น

สายตาไม่สบตาใคร

มองจ้องสายรุ้งไปอย่างเลื่อนลอย

วันที่โลกไม่มีใครอยู่

แสงรุ้งนั้น  เสียงจากรุ้งงามนั้นผ่านมาชะโลมใจเขา

เหตุผลของความยากลำบาก  มีให้เขาเผชิญหน้าแล้วอย่างแท้จริง

น้ำใสเย็น  ราดตัวกระทาชายเปียกปอน

พลันกังวานเสียงรุ้ง  แว่วผ่านโสตประสาทครั้งแรก

งดงาม  เศร้างาม

ตรมลึก

ขอบคุณพี่บอย  ขอบคุณจริงๆ  บุรุษนิรนามผู้ผ่านมายื่นเสียงรุ้งไพเราะให้กุหลาบ

Oct 29

late  for  the  sky  กับ  sky blue and black

ท้องฟ้ามาถึงช้า กับ ท้องฟ้าสีน้ำเงิน-ดำ

 กุหลาบ   ผมได้รับแรงบันดาลใจจาก 2 เพลงนี้  ด้วยใจสัตย์ซื่อจริงๆ  

เพลงของ jackson browne 

ผมให้ความรู้สึกต่อสองเพลงนี้  เสมือนหนึ่ง  เพลงเยียวยา

เหมือนว่า เขาเขียนสองเพลงมาให้ผม   

ประมาณว่า  สักวันหนึ่ง  นายต้องพบกับความยากลำบากในชีวิต

ฉันแต่งเพลงรอ  เก็บไว้ให้นายฟังแล้วกันนะ

piano น้ำเสียงนั้น

กลอง  น้ำหนักนั้น

โซโลกีตาร์ไฟฟ้า  สำเนียงนั้น

โอ..  sky blue and black  ท้องฟ้าสีน้ำเงิน  สีดำ

ผมหลั่งน้ำตาบ่อยครั้งเหลือเกิน  ยามได้ยินเพลงนี้ดังขึ้น

late  for  the sky  เพลงนี้  ผมเปิดให้นางฟ้าฟังบ่อยๆ

กระทั่ง เธอต้องนอนฟังอยู่ในสุสาน

การมาถึงของเพลง กุหลาบ  เต็มไปด้วยความรู้สึก

ผมแต่งจบลง  เหมือนได้ควักเอาก้อนเลือดในอกออกมาวางตรงหน้า

ก้อนเลือดที่เกิดจากแรงกระแทกของแข็งแรงๆ บอบช้ำร้าวลึก

ลิ่มเลือดที่ผมอยากมองมันนานๆ  ขณะทรวงอกด้านซ้ายของผมกลวง

หัวใจผมหายไปแล้ว

แจ็กสัน  บราวด์  ผู้ให้แสงไฟแก่ กุหลาบ

ได้แตกตุ่มดอกใหม่  ส่งผ่านมาถึงใจผม

ส่งต่อถึงใจคุณ

ขอให้มีความสุขกับการฟังเพลงนี้  เพลงกุหลาบ(the rose)

ขออย่ากลั้นน้ำตาไว้  หากมันจะรินไหลออกมา

หากแม้นน้ำตารินหลั่งลงมาไม่ยอมหยุด … หัวใจคุณสวยงาม  

หยิบผ้าเช็ดหน้า  แนบใบหน้าคุณให้แผ่วเบาที่สุด 

เช็ดด้วยหัวใจอันสวยงามของคุณ

ผมขอโทษ  หากผมต้องทำให้คุณเศร้ามากไป อีกครั้ง

แต่ .. คุณมีความหวังขึ้นมาใหม่บ้างมั้ย

บอก.. บอกผม  บอกผมหน่อยสิ.. 

Oct 28

นาทีแตกสลายในบ่ายวันไม่รู้จบ

 เขียนเพลงนี้ให้เธอ  ถ้าผมรู้ล่วงหน้า ถึงชะตากรรมข้างหน้า

ผมคงไม่ชวนเธอมาอยู่ด้วย

รวดร้าว และทุกข์ทรมาน

นาทีสุดท้ายอันหฤโหดที่ชีวิตหนึ่งจะได้พบสักครั้ง

เราพบมันแล้ว

“จะข้ามคืนนี้  คืนอันยาวนาน ยาวนาน

ข้ามคืนนี้  ความมืดปิดทางไว้ทุกทาง..

อยากนอนปิดดวงตา  หลับแล้วอย่าตื่นขึ้นมาอีกเลย

สู้หน้ากับแดดเช้าได้อย่างไร  หัวใจแหลกเหลวแล้ว  ฮื่อ..”

 พรั่งพรูออกมาพร้อมทำนอง  เนื้อกับทำนองมาด้วยกัน  ไปด้วยกัน

เขียนเสร็จ 27 พฤศจิกายน 2549 ก่อนเที่ยง

ผมเขียนตั้งแต่เช้า  กว่าจะเสร็จก็เที่ยง

เป็นเพลงหนึ่งที่แก้ไขน้อยมาก  พรั่งพรูออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ

เสร็จแล้วเอาเข้าห้องบันทึกเสียงในอีกเดือนต่อมา

ลำพัง  เธอร้องไห้  ร้อง  ร้องไห้.. 

Oct 26

เพอคัสชั่น  ของ เดอะ ฮวก สุดสะแนน

อุปกรณ์ เครื่องมือ  ก่อให้เกิดเสียงอันพึงพอใจ

ฮวก พร้อมแล้ว

มีให้เลือกหยิบใช้   ทุกอย่างวางอยู่ตรงหน้า

เลือกจะเอาน้ำเสียงแบบไหน  เป็นก้อนๆ  กลมๆ  แบนๆ บางๆ หนาๆ

น่าประหลาดใจมาก  เครื่องมือทำเสียงในมือฮวก

หลายชิ้น  ฮวกคิดค้นขึ้นมาเอง

ปลุกเสียงขึ้นมาได้จับใจมาก

เพอคัสชั่นของฮวก  สี  ดึง  ตี  ดึงกระทบ เขย่า ขยำ ฯลฯ

ลูกไม้หล่นไกลต้นแน่ๆ  ฮวกนำมาเรียงร้อยกันบนเส้นเชือก

กระชากดึง  ออกแบบกันสดๆในห้อง  ให้ได้เสียง เงาของอาโย๊ะมาก

พะรุงพะรังมาเต็มย่าม  แต่เต็มไปด้วยเสียงของการใส่ใจ

อีกทั้งลูกเหล็กต่างขนาดรูปทรงมาอยู่รวมกัน

ฮวก สรรหาเสียง  นำมาแตกแต่งอย่างกับไข่แมลงปอยักษ์ยุคดึกดำบรรพ์ 

ขอบคุณฮวกจริงๆ  เสียงของสุดสะแนน …

Oct 24

ครกกระเดื่อง  หมู หมา  จากห้วยอีค่าง

 ผมบอกโปรดิวเซอร์   อยากให้เพลงนี้มีครกกระเดื่อง

และนึกไปถึงครกตัวที่ผมเคยได้ยิน  จำฝังใจมาตลอด  ว่าสักวันหนึ่งจะกลับไปเก็บเสียง

ร่วมในเพลงใดเพลงหนึ่ง

ครกกระเดื่องจากบ้านห้วยอีค่าง  บ้านปวาเกอะญอ  ตำบลแม่วิน  อำเภอแม่วาง  เชียงใหม่

โจ้  รังสรรค์  ยกห้องอัดย่อมๆขึ้นรถ  ยัดอัดแน่นเก๋งคันสีเทาคกรุ่น

ไมค์จากห้องอัดอย่างดี  พร้อมไมค์ย่อยอีก 3 ตัว

ระยะทางราว 60 กิโลเมตรบนเส้นทางไต่ทางสูงชัน  คดเดี้ยว 

ไปให้ถึงครก  แบบไม่ได้นัดหมาย

หมู่บ้านเงียบเชียบ  ผมนึกแปลกใจ  แต่ก็เข้าไปดูครกก่อน

ให้แน่ใจว่ายังอยู่ที่เดิม  เพิ่มเติมมาก็เห็นจะเป็นหมูใหญ่พันธุ์พื้นเมือง

ล่ามขาไว้ใกล้ๆ

แควา  เสมือนหนึ่งเพื่อนสนิทที่ผมต้องขอความช่วยเหลือจากเขา

บ้านเงียบ  เขาไม่อยู่บ้าน  ชาวบ้านบอกว่า  เขาไปไถนา  นาที่จะลงถั่ว

ผมเดินไปตามทางที่ชาวบ้านบอก

เขากำลังไถนาอยู่จริงๆ

พอรู้ว่าผมจะมาอัดเสียงครก  เขารีบขึ้นจากนาทันที

ที่แท้  หมู่บ้านกำลังมีงานมัดมือให้ผู้เฒ่าคนหนึ่ง

เราไปร่วมมัดมือด้วย  คนมารวมตัวกันที่นี่เอง  เต็มบนบ้าน  ใต้ถุนบ้าน

หญิงวัยชราเป็นไข่แดงอยู่กลางบ้าน  ต่างคนต่างผ่านมามัดมืออวยพร

กว่าจะหาคนตำครกได้  ก็ใช้เวลาอีกพักใหญ่

เอาเครื่องอัดเสียงวางลง  ตั้งตำแหน่ง  ออกแบบจัดวางตำแหน่งไมค์

วางจับหาเสียง

คนเริ่มมุง

เป็นงานสร้างกำกับย่อมๆเกิดขึ้นกลางหมู่บ้าน

ได้คนเป็นแม่มาตำข้าว  พร้อมตำ

มันเป็นเสียงที่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ  หนักแน่น  มีเสียงประกอบย่อยเอี๊ยดอ๊าดอีกต่างหาก

แถมด้วยเสียงหมู  อย่างไม่ได้คาดคิด

หมูพันธุ์พื้นเมือง  ตัวใหญ่หนาทึบ  ร่วมแจมด้วย

แล้วหมาก็ตามมา 

เป็นบรรยากาศบันทึกเสียงที่ให้ความรู้สึกดีมากๆ  ประทับใจมาก

ไวด์ซี๊ด ขึ้นไปกับเราด้วย  เขามีเงาเป็นหมอยาเคลื่อนที่

แวะไปบีบนวดคนโน้นคนนี้

กลับมาพร้อมกับไพลดำ ถุงใหญ่

“เราเอาไปต้มแช่เท้ากัน”

ไพลดำนี่เอง  ช่วยให้ผมบันทึกเสียงเพลง รอยเท้าพระจันทร์ ได้อย่างราบรื่น

(ลองย้อนกลับไปอ่านครับ)

เย็นย่ำ  กลับมายังห้องอัดอีกครั้ง  คืนนั้น  เรานั่งทำงานกันต่อ

ฟังเสียงครกอย่างอิ่มหนำ  ทดลองเอาไปวางในเพลง

เข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่อ 

ครก หมู  ร่วมแจมกับเสียงกีตาร์ไฟฟ้าจาก เดอะตุ๊ก อย่างออกรส

และคาดไม่ถึงว่า  จะอยู่ด้วยกันได้

ขอบคุณห้วยอีค่าง  ขอบคุณแควาช่วยอำนวยความสะดวก  

และเท้าแม่ที่ใช้ถีบครกให้เกิดเป็นเพลง.. 

Oct 23

เดอะ  ตุ๊ก  มือโซโลสลัดมหาสมุทร

 ทำไมหนอ?  พบหน้าพี่ตุ๊กแล้วนึกถึงสลัดมหาสมุทร  ขอย้ำต้องมหาสมุทร

ประมาณ ไพเรท อ๊อฟ คาริเบียน  อะไรทำนองนั้น

สลัดสมุทรผู้กล้าเผชิญหน้า  รักเพื่อน  รักลูกน้อง  รักงานที่ทำ

ทักษะฝีมือยอดเยี่ยม  เรียกคลื่น  เรียกฟ้าเรียกฝน-ลม-พายุ-สายฟ้าฟาด–

บันทึกน้อยๆวันที่ 20 กรกฎาคม 2550  เขียนว่า…

“พี่ตุ๊กรออยู่ที่ร้านแล้ว(บราสเซอรี่ ริมน้ำปิง)  หน้าร้านมีป้าย  ระวังหมาดุ 

ผมกลัวหมานะพี่  แต่ตัดใจเหลียวซ้ายแลขวา  เดินย่องเข้าไป  ย่องเบาจริงๆ

พี่กวักมือเรียกทันที  ค่อยยังชั่วหน่อย  ลมพัดเบื้องสูงลงสู่เบื้องต่ำ

เลือดลมไหลดีขึ้น

พี่ตุ๊กพกกีตาร์ไฟฟ้าออกมาพร้อมถุงติดตัว  พี่มาดมั่นมาก 

ราวกับว่าปล้นเรือกลางสมุทรคราวนี้ไม่มีทางพลาด

นักดนตรีมืออาชีพ  มองจากด้านไหนก็เห็นได้ชัดทุกด้าน

เราทักทายกันแบบพี่น้องที่นานๆจะเจอสักครั้งหนึ่ง… 

นึกถึงวันคืนนางฟ้าจากไปใหม่ๆ  ผมไปยืนชะเง้อตอนดึกหลังเที่ยงคืนหลายครั้ง

แต่หยุดอยู่แค่ประตูร้านจริงๆ  ขณะกีตาร์กำลังแผดเสียง

พอนึกจะเข้าไปแล้ว  ผมเศร้า  ผมกลัวจะทนไม่ไหว..”

ตกค่ำแล้ว  เสียงกีตาร์โปรยเป็นข้าวตอก

อาโย๊ะมาก  ดูผิดรูปไปทันที

อิ่มเอมมาก  จนล่วงถึง 5 ทุ่มกว่า

ขอบคุณพี่ตุ๊กจริงๆ  พี่ชายในความรู้สึกเสมอมา

ด้านหนึ่งของดนตรี  มีเรื่องทำนองนี้นี่เอง  ผมหลงชอบน้ำมิตรน้ำจิตน้ำใจ

ดนตรีมีให้กับใครก็ตาม  เดินเข้ามา  และผูกใจไว้..

ขอบคุณจริงๆครับ–มูลค่าของเสียงดนตรี  ไม่รู้จะตอบแทนได้อย่างไร