บันทึก25 กุหลาบ บันทึก27 กุหลาบ
Oct 30

piano  เสียงคร่ำครวญของรุ้งในสายฝน แดดออก

มือเปียโน  เยี่ยงบุรุษจอมยุทธนิรนาม  

ผมกับโปรดิวเซอร์ลุ้นรอกันเป็นเดือน  รอการออกแบบเสียงในเพลง กุหลาบ

พี่บอย  เรียกกันติดปากในนามนั้น

จังหวะโอกาสที่ผมเข้าไปคุ้นเคยพูดคุยด้วยน้อยมาก  เหมือนรุ้งงามปรากฏตัวชั่วฝนตกแดดออก

แล้วหายวับเข้ากลีบเมฆ

เมฆของฝน

ปละพรมน้ำเสียงลงมาเป็นสายฝนหยาด  หยาดพิรุณในแสงส่องหล้าฟ้าดิน

หากจะปรากฏตัวกระทาชาย  เดินซอมซ่ออยู่เบื้องหน้าแสงรุ้งนั้น

สายตาไม่สบตาใคร

มองจ้องสายรุ้งไปอย่างเลื่อนลอย

วันที่โลกไม่มีใครอยู่

แสงรุ้งนั้น  เสียงจากรุ้งงามนั้นผ่านมาชะโลมใจเขา

เหตุผลของความยากลำบาก  มีให้เขาเผชิญหน้าแล้วอย่างแท้จริง

น้ำใสเย็น  ราดตัวกระทาชายเปียกปอน

พลันกังวานเสียงรุ้ง  แว่วผ่านโสตประสาทครั้งแรก

งดงาม  เศร้างาม

ตรมลึก

ขอบคุณพี่บอย  ขอบคุณจริงๆ  บุรุษนิรนามผู้ผ่านมายื่นเสียงรุ้งไพเราะให้กุหลาบ

Leave a Reply