เขามาถึงตอนย่ำค่ำ 

เหมือนทุกคนรู้  แต่ไม่มีใครบอกผม

มือไวโอลิน หนึ่งในสตริงควอเตทนั้น  เป็นเด็กหญิงชื่อฟร็อย

ฟร็อย  ผมไม่พบเขากระทั่งโต

ฟร็อยเป็นลูกสาวนักดนตรี นักร้อง ในเมืองเชียงใหม่

ฟร็อย  เป็นเพื่อนนางฟ้า

ตอนเล็กๆเขาพบหน้ากัน  มาหากันด้วยพ่อแม่เป็นสะพาน

ผมไม่พบเขาอีกเลย

กระทั่งเห็นเขามาสีไวโอลิน

คืนนี้ เขามาสีไวโอลินเพลง นางฟ้า

ผมเป็นหุ่นเดินได้อยู่ในห้องอัด  ตัวแข็งไปหมด

อะไรช่างประหลาดเช่นนี้  โลกใบนี้

แอบฟังเขาสีไวโอลิน

ถ้านางฟ้ายังอยู่  เขาจะโตเท่าฟร็อย

 เพลงร้องให้นางฟ้าฟัง  อีกครั้ง

 ธวัชชัย วัช  ได้ยินชื่อมานาน  ได้ดู-ฟังการเล่นหลายครั้ง

ที่สำคัญนั้น  เป็นผู้คุมวงออเคสตร้าโรงเรียนมงฟอร์ต เชียงใหม่ 

เครื่องมือหลายสิบชีวิต

นางฟ้า  ไปอยู่ในมือเขา  ผมเฝ้ารอด้วยใจระทึก

เครื่องสายจะเข้ามาอยู่ในเพลงด้วย

ไวโอลิน วิโอลา ดับเบิ่ลเบส เชลโล ฟรุ๊ต ฟุกเกอฮอร์น  ฯลฯ

ผมทำไกด์เพลงไว้ด้วยกีตาร์ตัวเดียว  คำร้อง(บางส่วนยังต้องแก้)พร้อมทำนอง

เท่านั้น

วันที่ผมเข้าไปฟังการมาถึงของโครงเพลง นางฟ้า  ซึ่งยังไม่ใช้เครื่องสด

สายธารในอกผมไหลไม่เป็นท่า

เขาทำได้สวยงามเกินกว่าที่ผมคิดไว้  ทำด้วยรักและความตั้งใจจริง

วัช มี ปู๋ เพื่อนชีวิตที่ร่วมส่วนในงานด้วย 

ผมได้กำลังมากมายที่จะทำงานชิ้นนี้  และเพลงอื่นๆ

ผมได้เพื่อนที่ดี  เพื่อนที่สวยงาม 

 ตือโพมาบ้าน  มาตั้งสายกีตาร์เพี้ยน 

ตั้งตามเตหน่าสำเนียงแมนโดลิน

เขาอยากให้มีเสียงเหมือนแมนโดลิน(พม่า) และเพลงพม่า

เขาเล่นให้ฟัง  เพราะมากๆ 

เพลงนั้นอยู่ในชุด  เพลงจากใต้ถุนบ้าน(เดโม)

ผมหยิบกีตาร์มาเล่น  เพราะดี

จับโน่นจับนี้  และจดจำสายเพี้ยนไว้

กะว่าจะเพี้ยนไปหาเรื่อง

ได้เพลงชื่อ  ใต้ถุนบ้าน (อยู่ในงานชิ้นเดียวกัน)

เก็บความรู้สึกเรื่อยมา  ว่าสักวันจะเอามาเขียนเพลง

เป็นเพลงเต็มๆสักเพลงหนึ่ง

ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเพลงชื่อ  นางฟ้า 

งานในห้องขมวดมาถึงตอนท้าย  ใกล้สิ้นปีพอดี

เราทำงานหามรุ่งหามค่ำ  ติดต่อกันเป็นคืนที่สาม

ได้นอนเพียงงีบสั้นๆ  ช่วงฟังเพลง

เพลงนางฟ้า  ยังไม่ได้ร้อง

ร้องเป็นไกด์ไว้เท่านั้น

ผมชอบไกด์มากกว่าร้องจริง  แต่ไกด์มีเนื้อไม่สมบูรณ์

แต่ผมชอบอารมณ์ความรู้สึกมาก

และหวังว่า  อดนอนมา 2 คืน ย่างคืนที่ 3 จะช่วยผมได้

จึงออกมาอย่างที่ได้ฟังครับ

และไม่กลับไปแก้ไขด้วยการร้องใหม่อีกเลย

มาอย่างไร  ไปกันอย่างนั้น

ด้วยนัยยะชีวิต  มากกว่าความสมบูรณ์ครับ

 เธอเป็นนางฟ้ายามบ่าย  ในฤดูใบไม้ร่วงโปรย

เป็นสายสีรุ้งลมพัดโชย  โดยใจใครรู้ใคร่เห็น

เป็นลมเย็นๆในป่าชื้นชุ่มฉ่ำ  เป็นเริงระบำรำฟ้อนดงหญ้าป่า

เป็นลายดวงตาบนท้องฟ้ากว้างไกล  ในค่ำคืน

เป็นนางฟ้า ฮาฮาๆๆ ฮาฮา

เป็นนางฟ้า  สวรรค์ส่งลงมาให้ฉันชม  เป็นนางฟ้า  ลงมาให้ฉันชมบนผืนดิน

เป็นนางฟ้า  ฮ้าฮาๆๆๆ  ฮาฮา

เธอเป็นนางฟ้าเดือนใกล้   เป็นลมดอกไม้โชยพัดมา

เธอโปรยละอองดาวเพียงพริบตา  ลับแล้วไม่ลาเธอจากไป

เป็นมวลดอกไม้ในป่าชื้นชุ่มฉ่ำ  เป็นเริงระบำใบไม้ใบหน้าป่า

เป็นลายดวงตาตามแม่น้ำไหลไกล ในค่ำคืน

เป็นนางฟ้า ฮาฮาๆๆ  ฮาฮา

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆ  โปรยกลีบดอกไม้  ดอกไม้  ฮือๆ

รับเธอไว้ด้วย  เธอสวยงาม  เธอสวยงาม

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆ   ให้ร่าเริง  ในทุ่งดอกไม้   ฮือๆๆ มีเสียงเพลง

เพลงกล่อมใจ  กล่อมใจ  ให้สุขใจทุกวันคืน  นางฟ้า..

 เธอเป็นเด็กหญิงยามบ่าย  ในฤดูใบไม้ร่วงโปรย

เป็นสายสีรุ้งลมพัดโชย  โดยใจใครรู้ใคร่เห็น

เป็นลมเย็นๆในป่าชื้นชุ่มฉ่ำ

เป็นเริงระบำรำฟ้อนดงหญ้าป่า

เป็นลายดวงตาบนท้องฟ้ากว้างไกล  ในค่ำคืน

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆๆ  ลงมาบนผืนดิน  ให้ฉันชม

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆๆๆ  ลงมาให้ฉันชม  บนผืนดิน

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆๆ เริงเล่นลม

โปรยกลีบดอกไม้  ดอกไม้ฮาฮา  ดอกไม้  ให้ฉันชม

ในยามบ่าย  ยามบ่าย ฮื้อฮือ

ดอกไม้ปลิว  ในยามบ่าย

เธอเป็นดอกไม้ยามบ่าย  เป็นลายดอกไม้ลอยน้ำมา

ให้ฉันดอมดมในพริบตา  เหี่ยวแห้งโรยราไม่ฟื้นคืน

ลอยไป  ลอยไป  กับสายน้ำเย็นเยือก

ลอยไป  ลอยไป  กลางน้ำตาตื้นตัน

ลอยไป  ลอยไป  ท่ามกลางดอกไม้อุ้มชู อุ้มชู

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆๆ  สวรรค์ส่งลงมาให้ฉันชม

เป็นนางฟ้า ฮาๆๆๆ  รับเธอไว้ด้วย  เธอสวยงาม

ในใจฉัน  ให้ร่าเริง  ในทุ่งดอกไม้  มีเสียงเพลง

เพลงกล่อมใจ  กล่อมใจ  ให้สุขใจทุกวันคืน

นางฟ้า ฮาๆๆ

โปรยกลีบดอกไม้  ดอกไม้ๆๆๆ 

ดอกไม้ ฮาๆๆๆ 

นางฟ้า ฮาๆๆๆ   ในยามบ่าย

ผมเขียน(ร่างแรก)ในห้องกระจกสองด้าน  ชั้นล่างของบ้านหลังหนึ่ง 

หลังวัดสวนดอก(เชียงใหม่) ช่วงเดือนธันวาคม  เขียนรวดเดียวจบ

ร้องวนซ้ำไปซ้ำมา  ความรู้สึกเหมือนท่องบทสวดมนต์

จะต่างกันแต่เพียงสายน้ำตา

วันวัน  ผมร้องซ้ำไปมาในท่วงทำนองซ้ำๆ

ขอให้ผ่านเดือนธันวาคมไปได้

 สายเพี้ยนของผมทำงานอีก 1 เพลง

ผมไม่อยากเรียกว่าสายเปิด  แต่สายบังเอิญเพี้ยนมากกว่า

เพี้ยนมาจากเตหน่า  เพี้ยนเดินทางมาจากเตหน่า(เครื่องดนตรีปวาเกอะญอ)

ผมเห็นดีเห็นงามในความเพี้ยนไปด้วย

จึงเกิดเสียงคอร์ดแปลกหู  อย่างที่ได้ยินในสาละวิน

Mr.Big มาร่วมเพี้ยนด้วย 

ผมไม่แน่ใจว่า  สายเพี้ยนตรงกันหรือไม่

แต่เสียงที่เขาทำเพี้ยน  มาในรูปของพิ๊กกิ้งนวลเนียน 

สวยงาม

เขาทำให้รูปคอร์ดเพี้ยนของผมดีขึ้นเยอะเลย

พูดง่ายๆว่า  สายเพี้ยนในเพลงสาละวิน  ทั้ง 2 ไลน์นั้น

เพี้ยนแบบมีเจตนา  เพี้ยนอย่างบริสุทธิ์ใจ เพี้ยนแบบหวังผล

ไม่ได้เจตนาเพี้ยนทุจริต

แต่เป็นความเพี้ยนอย่างสุจริต

เพราะฉะนั้น  ใครฟังแล้วยอมไม่ได้กับสายเพี้ยน

ขอโทษจริงๆ  และไม่อาจแก้ไขได้จริงๆ

แม้แต่เวลาเล่นสด  จะทำสายเพี้ยนสักครั้งหนึ่งนั้น

ผมยังเลือกเวทีเพี้ยน

กลัวว่า  เพี้ยนไปไกลจนกู่ไม่กลับ  กลับไม่ถูก..

 โซโลกีตาร์โดยฝีมือของ รังสรรค์  ราศี-ดิบ

น่าจะเป็นลูกโซโลของรังสรรค์  ที่ออกลูกออกหลานไปบนลำน้ำ

ผมได้ยินครั้งแรก  จับใจและชอบเลย

จึงไม่ยอมเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นอื่น

เสียงดัง  ชัดเจน  บาดลึก  บาดไปทุกหนแห่ง

ยิ่งช่วงล้อกับปี่เขาควาย  ผมรู้สึกขนลุก

เสียงอึกทึกกีกก้องกลางป่า  ผมอยากเห็นเสียงนั้นร่วมตะโกนบอกโลก 

ชวด  สุดสะแนน  มาสไลด์กีตาร์ลายน้ำบาดหิน

ดอกไม้น้ำกระเพื่อมไปตามซอกหิน

ผมไม่กล่าวเกินเลย  จริงๆครับ

ชวด เดินทางมาจากแผ่นดินอิสาน

บุรีรัมย์

ผมมาจากแดนด้ามขวาน

พัทลุง

มาพบกันบนแดนหัวขวาน

เชียงใหม่

ได้พูดถึงสาละวินร่วมกัน

ได้ทั้งน้ำเนื้อชีวิต  และเนื้อเสียงร่วมเพลง

สาละวิน..